Narcyzm – psychologia
We współczesnej psychiatrii narcyzm uznaje się za zaburzenie osobowości (DSM IV), chociaż w ICD-10 nie jest wyróżniony jako odrębna jednostka nozologiczna. Psychoanaliza podchodzi do tego zagadnienia szerzej, mówiąc, że jest to stan psychiczny, polegający na skierowaniu libido do wewnątrz, wówczas ego staje się obiektem seksualnym. Pewien stopień narcyzmu charakteryzuje więc wszystkich ludzi, gdy jednak przyjmie on wyraźne nasilenie mówimy o narcystycznych cechach osobowości lub o narcystycznym zaburzeniu osobowości (jeśli ta jedna cecha przeważa i determinuje cały styl zachowania i przeżywania danej osoby). Narcyzm ma kilka specyficznych dla siebie elementów. Chociaż możemy go niekiedy utożsamiać z egoizmem, to jednak to drugie pojęcie nie wyczerpuje jego znaczenia. Osoby narcystyczne są rzeczywiście skoncentrowane na sobie, ale niekiedy może to być powodem ich znacznego cierpienia, gdyż po prostu nie są zdolne do „wyjścia poza siebie”, „zapomnienia o sobie”, pełniejszego skoncentrowania się na drugim człowieku. Niejednokrotnie osoby narcystyczne mają silną, mimowolną tendencję do koncentrowania się na własnym wizerunku, na tym, jak są spostrzegane przez innych. Spojrzenia innych po prostu je paraliżują. Każda krytyka jest dla nich klęską. Drugą grupę osób narcystycznych stanowią ludzie, którzy tak samo są skoncentrowani na własnym wizerunku, są jednak pewni siebie i nie przejmują się zupełnie opiniami innych. Jest to sprzeczność tylko pozorna. Obie te grypy osób są patologicznie zaintersowane własną autoprezentacją, jednak pierwsi stale boją się, że coś się nie uda i ktoś zobaczy coś nieodpowiedniego (co nie pasuje do kreowanego obrazu), a drudzy tak silnie wierzą w wizerunek, który kreują, że niezauważają w ogóle opinii innych. Osoby silnie narcystyczne mogą niekiedy przeżywać stany, w których czują się jakby były za murem lub szybą oddzielającą ich od innych ludzi, bądź mieć wrażenie, że inni są jak postacie z wyświetlanego filmu. Nie są to przeżycia psychotyczne, gdyż to jedynie metaforyczny opis wrażeń, jakich doświadczają, a nie ich przekonania. Te wrażenia dobrze ukazują, co to właściwie znaczy „wycofanie libido do wewnątrz” – gdy nie jest ono skierowane do obiektów zewnętrznych, tracą one dla podmiotu wrażenie realności. Tym samym ludzie i relacje z nimi tracą na znaczeniu, i stąd zachowania osób narcystycznych możemy określać jako egoistyczne. Jednak częste jest, iż w pewnym momencie osoby te zaczynają cierpieć z powodu swojego stanu i niemożności jego zmiany. Jedynym potencjalnie skutecznym leczeniem jest psychoterapia psychodynamiczna, psychoterapia psychoanalityczna lub psychoanaliza (są to podobne metody, różniące się głównie częstotliwością sesji i kompetencjami terapeuty), trwające kilka lat.
źródło: wikipedia
Related posts:
- Miłość francuska Miłość francuska Czy miłość francuska jest dla każdego? To jest ważne pytanie, które trzeba postawić sobie na początku rozważań na temat tego rodzaju miłości fizycznej. Jeżeli zechcielibyśmy zapytać o to,......
- Miłość w literaturze Miłość w literaturze Miłość to dość często spotykany temat w dziełach literackich. W niektórych książkach jest to temat główny, w innych miłość jest potraktowana jako wątek poboczny. Mówiąc o miłości,......
- Zdrada Zdrada Czym jest zdrada? Według słownika języka polskiego zdrada jest niedochowaniem wierności małżeńskiej. Czy jednak można tak wąsko pojmować zdradę? Zdrada nie tylko dotyczy małżonków i nie tylko sfery fizycznej.......
